Αυτή θεωρείται η βασική παράμετρος της σήμανσης αντιεκρηκτικής προστασίας.
- II: Υποδεικνύεται η εφαρμογή σε περιβάλλοντα εκρηκτικών αερίων που δεν προορίζονται για ορυχεία (διακρίνεται από την “Τάξη Ι” για υπόγεια ορυχεία).
- B: Εκπροσωπείται η ομάδα αερίων. Τα αέρια της κατηγορίας II χωρίζονται σε IIA, IIB και IIC σύμφωνα με τα επίπεδα κινδύνου. Το αιθυλένιο και το προπυλένιο περιλαμβάνονται στα αέρια της κλάσης IIB, όπου καθορίζεται μέγιστο πειραματικό ασφαλές διάκενο (MESG) 0,5-0,9 mm και ελάχιστος λόγος ρεύματος ανάφλεξης (MICR) 0,45-0,8. Υποδεικνύεται επίπεδο κινδύνου υψηλότερο από το IIA αλλά χαμηλότερο από το IIC.
- T4: Η κατηγορία θερμοκρασίας συμβολίζεται. Αναφέρεται ότι ο εξοπλισμός δεν υπερβαίνει τη μέγιστη επιφανειακή θερμοκρασία των 135°C. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί με ασφάλεια σε περιβάλλοντα αερίων με θερμοκρασία ανάφλεξης ≥135°C (όπως η ακεταλδεΰδη και η αιθανόλη). Η κατηγορία θερμοκρασίας κυμαίνεται από T1 (450°C) έως T6 (85°C). Η μέγιστη επιτρεπόμενη επιφανειακή θερμοκρασία μειώνεται και το εύρος εφαρμογής διευρύνεται όσο αυξάνεται ο αριθμός.
